Local Agricultural Relations and Farmer Strategies: The Case of Çiğdemli
Yerel Tarımsal İlişkiler ve Çiftçi Stratejileri: Çiğdemli Örneği
Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Siyaset Bilimi ve Kamu Yönetimi · Tez yöneticisi: Doç. Dr. Münis Seven Ağır · Eylül 2024, 512 sayfa · İngilizce
Öz
Köyün ve köylülüğün bir araştırma nesnesi olarak işlevini kaybetmesi, kırsal ve kentsel alanlar arasındaki sınırların bulanıklaşması ve tarımın tarım-gıda zincirleri, çevre ve gıda güvenliği konularının birer alt unsuruna indirgenmesi, yerel tarımsal ilişkilerin özgün bir inceleme alanı olarak ihmal edilmesine yol açmıştır. Buna paralel olarak özellikle İç Anadolu’nun tarımsal şartlar açısından dezavantajlı, nüfusu yaşlanan ve azalan kasaba ve köyleri adeta ölüm döşeğinde görülmekte, bu bölgelerde küçük çiftçilerin, hatta tüm çiftçilerin sahneyi terk ettiği bir gelecek tasavvur edilmektedir. Ancak, gerçekte, bu kasaba ve köyler, sosyal sınıfların dönüştüğü, tasfiye edildiği ve yeni sınıfların ortaya çıktığı büyük bir sosyal, kültürel, demografik ve ekonomik dönüşümün merkezindedir.
Bu dönüşümü anlamak için, tarımsal ilişkilerin çok boyutlu yapısını ve çevresel ve tarım dışı etkenlerle olan etkileşimlerini gösterebilecek bütüncül ve aşağıdan yukarı bir yaklaşıma ihtiyaç vardır. Bu tez, belirtilen özellikleri sergileyen bir Anadolu kasabası olan Çiğdemli’deki tarımsal alandaki sosyal ve sınıfsal yapıları, ekonomik ve ekonomi dışı ilişkileri ve güç dinamiklerini Bourdieu’nun teorik çerçevesi ve tarımsal alan, tarımsal habitus ve tarımsal sermaye kavramlarını kullanarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Bu bağlamda, değişen dış koşullar altında sosyal sınıflar arasındaki farklılaşmayı dikkate alarak, çiftçi ailelerinin tarımsal sektörden çıkma veya tarımsal sektörde kalma stratejilerini, tarımsal alana yeni girenleri, tarımsal ilişkilerdeki enformel yapıları ve nesiller arası bir perspektiften ekonomik olmayan değerlerin ve siyasal ilişkilerin rolünü incelemektedir.
Abstract (English)
The decline of the village and peasantry as objects of research, the blurring of boundaries between rural and urban areas, and the reduction of agriculture to a subordinate element of agri-food chains, environment and food security have led to the neglect of local agricultural relations as a distinct field of study. Correspondingly, particularly in Central Anatolia, towns and villages that are disadvantaged in terms of agricultural conditions, with aging and declining populations, appear to be on their deathbeds, with a future envisioned where small farmers, and indeed all farmers, have exited the scene. However, these towns and villages are at the heart of a significant social, cultural, demographic, and economic transformation, where social classes are being transformed, dissolved, and new classes are emerging.
To understand this transformation, there is a need for a holistic and bottom-up approach that can illustrate the multidimensional structure of agricultural relations, and their interactions with environmental and non-agricultural factors. This dissertation aims to analyze the social and class structures, economic and non-economic relationships, and power dynamics in the agricultural field of Çiğdemli, an Anatolian town exhibiting above-mentioned characteristics, using Bourdieu’s theoretical framework and concepts of agricultural field, agricultural habitus, and agricultural capital. It considers the differentiation among social classes under changing external conditions, examining the strategies of farming families to either exit or remain within the agricultural field, the new entrants into the agricultural field, the informal structures within agricultural relations, and the role of non-economic values and political relationships from an intergenerational perspective.
